Ik kijk maar ik zie het niet was mijn conclusie vanmorgen heel vroeg bij het vogelsspotten. De gids zag vogels overal, ik niet; hij moest me erop wijzen! Het uitje was zo vroeg dan ik zijn enige vogel(niet)spotter was. Leerzaam en onthullend was het zeker. De gids wist alle namen in het Nepalees, Engels en Latijn en herkende alle geluiden en kon ook nog de geluiden na doen. De ochtend was heel grijs en bewolkt en dat maakte het nog lastiger voor mij. De gids had ook nog een beduimeld Nepalees vogelboek bij zich om mij veel te leren. Elke vogel die we in het echt zagen, liet hij me ook in het boek zien. Ik heb bewondering voor alles wat de gids wist, niet alleen vogels maar ook planten en bomen.

En toekan paar hoog op een boom.

De bloem van de Kapoek boom.

Bougainvillea

Papaya boom

De armoede in de omgeving van het hotel is aangrijpend.

In de middag ben ik met een Tuktuk naar Ratnanagar gereden.

Wat een belevenis van geuren, kleuren en lawaai. Ik was daar de enige toerist.

Rijst in gouden zakken.

Bibek en zijn Tuktuk, en mijn allereerste reis in een Tuktuk.

In de vroege avond ben ik nog even naar Sauraha gelopen om nog een cadeautje te kopen.

Onderweg zie je dus gewoon olifanten op straat lopen.

Drieling geitjes, een zwarte, een grijze en een witte; dat zal vechten zijn om de twee tepels van moedergeit.

Morgen vlieg ik naar Katmandu. En ik heb een heel bijzondere uitnodiging voor het avondeten. Sunil, de porter, de drager van de rugzakken bij de trekking rondom de Annapurna, heeft me uitgenodigd om te eten bij zijn familie. Ik voel me geëerd.