Aangekomen in Kathmandu is het feest; Holi feast of color.

Holi is een kleurenfestival waarbij mensen verschillende kleuren op elkaar spatten om de overwinning van het goede op het kwade te vieren. Kleuren symboliseren het leven, en kleuren geven leven aan onze wensen en vieringen, waardoor Holi een festival is waarin het leven, de liefde en passie worden gevierd.

Op verschillende plekken concerten en live muziek en bijna iedereen met kleur.

Er wordt met kleur gestrooid en je wordt ermee besmeurd. Zelfs de hond.

Vanwege het festival gaat het diner bij de zus van Sunil niet door. Jammer, ik wilde zien hoe ze wonen en met elkaar omgaan. Desalniettemin komt Sunil me halen en we lopen door de stad waar een enorme mensenmassa joelt, zingt, loopt en met kleurpoeder gooit. Iemand besmeurd mij gezicht met groene kleur.

Iedereen raakt je aan, houd je vast, loopt aan je voorbij en raakt je aan, en je moet met de massa mee bewegen of je wilt of niet.

Ik moet ook ervoor zorgen dat mobile telefoon en portemonnee in mijn zak blijven en niet met een ander mee gaan. Tussendoor moet je auto’s, motorfietsen en riksja’s ontwijken. We lopen z’n twee uur in de massa tot Sunil afslaat naar een small steegje. Hier is het rustig. En dan nog een steegje en nog een. Het riool loopt vrij, het afval overal en wat kinderen spelen met stokken in het smerige water. Sunil loopt een restaurantje binnen en hij besteld biryani, een Indiaas rijstgerecht met veel kruiden, en thee. Het is erg lekker en hij trakteert mij.

Om de mensenmassa te mijden gaan we na afloop terug in een taxi.

Morgen vlieg ik via Doha en Amsterdam terug naar Maastricht.

Dit is de laaste bijdrage aan deze blog die ik met veel plezier op mijn telefoon heb geschreven, onder de voorwaarde dat er internet verbinding moest zijn. En dat laaste is niet altijd een gegeven in Nepal. De blog was in eerste instantie bedoelt voor familie maar ik heb hem ook gedeeld met vrienden.

Maar wat een reis, wat een avontuur. Alles heeft indruk op mij gemaakt, de natuur, de bergen, de toppen met sneeuw, de Terai en de wilde dieren, het eten was bijzonder lekker, de yogalessen en de kookles.

Het begon als een sociale reis, ik moest mensen en omgeving leren kennen, het werd spiritueel bij alle tempels en gebedsrollen en in de vallei omringd van besneeuwde toppen, het stijgen, klimmen, dalen en slapen in de kou met weinig zuurstof was fysiek en in Pokhara en Chitwan was het gewoon toeristisch. Spiritueel was ook de yogales.

Hartverwarmend de reacties van familie en vrienden via deze zelfde blog of via WhatsApp. Veel reacties waren heel aanmoedigend.

En ik ben een bevoorrecht mens dat ik deze ervaring mocht mee maken en delen. En gelukkig is me niets slechts overkomen. Ik heb de Annapurna Circuit Trek volbracht met de Thorong La Pass en zijn 5416 m als hoogtepunt in gezelschap van Sunil, Ram en Andrew. Maar eigenlijk was voor mij het hoogtepunt de Nepaleesen zelf, de mensen van hier!

Hartelijke mensen hier hebben me altijd ontvangen met een glimlach. Ik heb duizend keer mijn handpalmen tegen elkaar gehouden en Namasté gezegd.